|
De Super Stockcar 1:8 van Yu'can (1981)
Published by: Bart_Banaan
, datum: Mar-30-2004
Het is nu al weer ruim zes jaar geleden, dat de Nederlandse modelautowereld met het fenomeen stockcar werd geconfronteerd. Dit betekende, dat een goedkope modelraceauto met veel standaardonderdelen tegen veelal zeer redelijke prijs was aan te schaffen. Na een aarzelend begin zijn de stockcars nu algemeen in de modelbouwzaken verkrijgbaar. Een van de grootste problemen, die een bouwer van een stockcar tot nu toe ontmoette, waren de vele veranderingen en verbeteringen, die aan een bouwdoosmodel moesten worden aangebracht, om er een rijklare en betrouwbare stockcar van te maken. Dit vergde veel laswerk en geboor aan het chassis. Vooral de jonge bouwers, waarvoor deze auto eigenlijk bedoeld is, lukt dit natuurlijk praktisch niet. De ontwerper en constructeur van de Yu'can stockcars, onze landgenoot Felix Botman, heeft dit probleem doorgrond en is nu met de nieuwste versie van zijn stockcar, de super stockcar, op de markt gekomen. Alle gewenste verbeteringen zijn nu door de fabriek aangebracht en de benodigde gaten in het chassis zijn voorgeboord. Ook de jonge bouwers kunnen nu met wat eenvoudig gereedschap hun stockcar bouwen.
Allereerst een introductie van het fabrikaat Yu'can. In het begin werden de meeste stockcars uit Engeland geïmporteerd en kon aan de grote vraag slechts mondjesmaat worden voldaan. De eerste Nederlandse stockcar, 'de Tiger', werd in 1978 door Yu'can geïntroduceerd waarbij vooral de zelf ontworpen zeer vernuftig werkende achtervering en het stevige chassis opvielen. Na dit eerste, vrij eenvoudige ontwerp kwamen er snel allerlei verbeteringen en werd de onderdelenvoorziening uitstekend geregeld. Daarnaast verschenen er verscheidene nuttige extra voorzieningen, zoals een uitlaat en een koelplaat. Dit jaar zijn twee nieuwe accessoires verkrijgbaar, nl: een speciale resonantieuitlaat en de zelfstarter, die een startkist geheel overbodig maakt. Naast de stockcar worden in licentie ook de Airboat alsmede een beginnersvliegtuig, de Trainer bij Yu'can vervaardigd.
De bouwdoos
Opvallend is de manier, waarop alles zeer overzichtelijk in de doos is ingepakt. Zowel de zijkanten als de bodem zijn gebruikt, om alle onderdelen afzonderlijk in plastic op een hardkartonnen onderkant te verpakken. Zelfs de boutjes en moertjes ontbreken niet. Sinds kort is er ook een uitgebreide bouwbeschrijving bijgevoegd van in totaal twintig pagina's, waarin ook alle onderdelen met bestelnummer worden vermeld. Dit boekwerkje is desgewenst ook los verkrijgbaar.
Het bouwen van de stockcar
Als krachtbron koos ik de welbekende Veco .19, zowel vanwege de betrouwbaarheid als de lage aanschafkosten. Voorzien van een Amerikaans binnenwerk (cilinderbus, zuiger, drijfstang en pistonpen), met iets grotere uitlaatpoorten, kan deze motor een heel seizoen mee, mits goed ingelopen, met weinig nitro in de brandstof en regelmatig goed laten afkoelen. Voor de montage is het wenselijk, de motor in zijn geheel uit elkaar te halen en te controleren of er geen slijpsel of andere onrechtmatigheden in de motor zijn achtergebleven. Let vooral op de juiste manier van demontage en montage. De bouten van de cilinderkop en carterdeksel moeten goed worden vastgezet om lekkage te voorkomen. Men heeft dan tevens de gelegenheid de werking van de carburateur te controleren en de stelschroeven voor de stationaire aanslag en de hoofdsproeier op te zoeken. Monteer vervolgens de carburateur op de motor en zorg voor goede afdichting met bv. siliconekit. Daarna wordt de 1COppeling op de krukas gemonteerd. Yu'can levert drie verschillende koppelingen, de standaard koppeling van kunststof, een metalen versie hiervan en de automatische startkoppeling. Mijn keuze gaat uit naar de zelfstarter, die een startkist overbodig maakt. Bij de montage van het vliegwiel erop letten, dat het vliegwiel vrij van het motorhuis blijft lopen. Wil dit niet lukken, dan kan een extra ring op de krukas uitkomst brengen. Aan de complete motor met gemonteerde koppeling worden twee aluminium motorsteunen vast geschroefd. De bouten worden met een borgmiddel (Loctite of Moervast) zo vastgezet, dat loslopen uitgesloten is. Het is trouwens algemeen regel dat, als geen zelfborgende moeren worden gebruikt, steeds alle moeren zo stevig mogelijk worden aangedraaid. Dit voorkomt later veel narigheid. Vervolgens wordt de motor van een uitlaatdemper voorzien. Rijden zonder demper geeft erg veel lawaai. Ook hier weer een keuzemogelijkheid, de standaarduitlaatdemper of een resonantieuitlaat met een extra pijp onder het chassis. De uitlaat wordt aan de motoruitlaatspruit bevestigd en met siliconekit afgedicht. De gehele motoreenheid wordt daarna in het chassis gemonteerd.
In het bouwpakket wordt een brandstoftankje van 65 cm 3 meegeleverd met de bijbehorende bevestigingsbeugel. Voor de hobbyist zal deze tankinhoud voldoende zijn, maar voor races is een inhoud van 125 cm 3 noodzakelijk. Op de tank schroefde ik een aansluitnippel, waardoor met uitlaatdruk op de brandstof kan worden gereden. Dit vereenvoudigt het afstellen van de motor. De brandstoftoevoer vanuit de tank naar de carburateur vindt daardoor veel regelmatiger plaats. Het chassis is van vierkante buis in elkaar gelast en met een stevige bodemplaat zodanig versterkt, dat de vele klappen kunnen worden verwerkt. Het chassis is met een speciale lak, die ook brandstofbestendig is, zwart gemoffeld. De schommelarmen voor de achteras worden met de verstelbare vering aan het chassis gemonteerd. Belangrijk is dat de schommelarmen vrij en soepel moeten kunnen bewegen. Aan beide zijden moet de veerspanning gelijk zijn, omdat de stockcar anders naar één richting uitbreekt. De veerspanning is met de moeren in te stellen. Door de schommelarmen wordt de achteras gestoken, waarop het grote snaarwiel van kunststof wordt bevestigd. Vergeet vooral ook de tandriem niet. Veel coureurs maken voorzieningen om een reservetandriem om de achteras te hebben, voor het geval de andere tijdens de race mocht breken. Dit breken is een veel voorkomende kwaal en erg afhankelijk van de kwaliteit van het rubber. In de bumpers worden de beide rolbeugels gestoken, zowel aan de voorzijde als achterzijde en met moeren aan het chassis vastgezet. De hoogte van de beugels is verstelbaar. De voortraverse wordt op het chassis bevestigd, waarna de fuseeblokken met veren tussen de beide armen worden gemonteerd. Let er op, dat de fusees soepel om de pennen draaien.
De stockcar is voorzien van vier velgen en banden. Deze banden kunnen met contactlijm op de velgen worden gelijmd, nadat de velgen eerst met schuurpapier ruw zijn gemaakt. Laat de banden dan een nacht drogen en monteer de wielen daarna pas op de vooren achteras. Omdat de diameter van zowel voor- als achteras gelijk is, maakt dit het verwisselen van de banden stukken simpeler. Het is wenselijk enige extra velgen en banden te kopen om het rijgedrag naar eigen wens te beïnvloeden. Persoonlijk prefereer ik tamelijk harde voorbanden, waardoor het rijden meer voorspelbaar wordt. Vooral zachte banden voor geven meestal te veel grip. Yu'can levert hiervoor een bandenset van Vulcane met een gele kleur. Er zijn verschillende modellen voor de carrosserie verkrijgbaar. Veel problemen geeft het uitsnijden van de ramen en de kap. Ramen zijn o.a. ook zeer wenselijk voor een goede koeling van de motor. Het uitsnijden is eenvoudig op te lossen. Teken op de kap met een viltstift de gewenste omtrekken van de ramen. Met een elektrisch soldeerpistool met de platte stift gaat het uitsnijden heel eenvoudig. Afwerken met een scherp mes en een vijl levert fraaie resultaten. Maak de kap vetvrij en spuit de kap aan de buitenkant in de gewenste kleur. Een bus autolak doet hier al wonderen. De kap kan nog met startnummers en stickers van verschillende sponsors worden aangekleed. Hiervoor is een ruime sortering verkrijgbaar in de hobbywinkel, zowel zelfklevende als watertransfers.
De radiobesturing
In de radiodoos van kunststof is voldoende ruimte om de beide servo's voor het gasgeven en de besturing in te bouwen, alsmede de ontvanger en zijn accu. De bedieningstang tussen de servo en de carburateur is van 1,5 of 2 mm verenstaaldraad gemaakt, dat met stevige clips wordt vastgezet. Kwiklinks zijn bij de besturing totaal onbetrouwbaar, vooral door de stevige klappen. De stuurstang naar de fuseearmen is wel erg simpel. Een goede servobeveiliger ontbreekt nog. Dit is Door de enorme groei van het aantal clubs en circuits in Nederland is er bij veel clubs een goede begeleiding als er zich onverhoopt toch nog problemen mochten voordoen. Ook houdt de fabrikant zich aanbevolen voor opmerkingen. Om de stockcar geheel rijklaar te maken, ontbreken nog slechts een brandstoffilter, een goedwerkend luchtfilter op de carburateur en een antenne. Voor één zaak wil ik nog waarschuwen. Verwacht van een standaardstockcar niet direkt eerste plaatsen in wedstrijden. De daar gebruikte auto's zijn speciaal met versterkte vering, chassis en besturing daarvoor geprepareerd.
Conclusie
Het geheel van dit bouwpakket maakt een zeer verzorgde indruk en is zelfs voor een beginnende modelbouwer met een schroevedraaier, enige tangen en hulp van de zeer duidelijke beschrijving met goed gevolg in elkaar te zetten. Alle reserveonderdelen zijn overal in Nederland tegen zeer redelijke prijzen verkrijgbaar. Ook komen er regelmatig nieuwe accessoires op de markt. Als minpunt is het ontbreken van een servobeveiliger, overigens een kleinigheid, dat door aankoop van een exemplaar van P.B. of Serpent is te verhelpen.
HB model & techniek februari 1981, geschreven door Fer van Helden
|
|
|
|
