 (B-) Europees Kampioenschap 2005 brandstof 1:8 in Bamberg Published by: Warrior of the Wasteland , datum: Tue, 31 May 2005 Dit is het dagboek van de (B-) EK 2005 van wedstrijdrijder Roelof Tooms  Zaterdag Was het alles voorbereiden voor het vertrek, een maat zou als helper mee gaan dus die had ook het nodige mee te nemen. Om de zondag vroeg te vertrekken zou hij de zaterdag al komen en blijven overnachten.  Zondag Vroeg eruit om hopelijk om 10:00 te vertrekken, de routeplanner had de 670 km lange route uitgeprint en konden we niet verkeerd rijden…. En inderdaad om 10:00 konden we weg al was één van mijn katten het er niet mee eens en probeerde zelfs de auto te blokkeren, maar mijn vriendin bleef thuis en dat zou toch een tevredenheid moeten geven bij de kat.... De routeplanner had nu niet echt de makkelijkste route berekend maar acht uur later waren we bij Bamberg aangekomen. We hadden wel het idee dat het vooral bergafwaarts ging en we mogelijk de weg terug flink moeten klimmen met nog eens een vijf meter lange caravan erachter. Eénmaal in Bamberg aangekomen bleek de route geheel niet te kloppen en stonden we ineens midden op een kerkplein, na wat rondvragen werden we naar de camping gewezen waar we moesten zijn. We waren niet de enige met deze vreemde eindbestemming dus moet de opgegeven postcode niet juist zijn. We konden op de camping overal de caravan plaatsen op het veld waar we moesten zijn maar net het plekje waar we wilden kon weer niet….. uiteindelijk stond de caravan met voorent En bleef er niet veel over om iets te eten en te gaan slapen.  Maandag De eerste dag om te trainen was aangebroken, maar helaas viel het water met bakken uit de hemel en toch waren de eerste Nederlanders al naar het circuit aan de andere kant van Bamberg vertrokken, wij dan dus ook maar. Het circuit ligt tussen een paar wegen in en is er daardoor geen tot amper ruimte om je auto te parkeren, gelukkig nog een hoekje gevonden en daar de auto achter gelaten. Er was een grote tent neergezet die alle rijders moest kunnen herbergen, helaas ook best erg klein ingedeeld en er was niet eens spanning voor de laders bij de tafels geregeld, op zich een zeer slechte keuze van club/circuit voor een zo’n groot evenement. Het leek droger te worden en de plassen waren reeds verdwenen maar nog niemand had interesse om de auto de baan op te gooien. Ik wilde toch wel even een rondje proberen maar het begon weer harder te regenen. Onder aanmoediging van wat Nederlanders toch de auto verder geprepareerd voor het natte en de Microsystems H.V. banden eronder (regenbanden). Na een 2 rondjes begon het luchtfilter vochtig te worden en was de motor niet goed af te stellen, een ander luchtfilter loste het probleem op en kon ik mijn rondjes maken. Mijn eerste indruk is dat het circuit in werkelijkheid veel kleiner is dan dat het op de foto’s lijkt en zijn de speciaal gemaakte tandwielen voor hoge snelheden overbodig. De bocht, die het rechte stuk op draait, staat schuin en kan je vrij gemakkelijk hard er doorheen, aan het einde van het rechte stuk is de bocht plat en zeer verraderlijk met insturen. Een kleine bijkomstigheid is dat de bocht einde rechte stuk geen normale afzetting kent maar een betonnen muur en je dus voorzichtig moet zijn met het nemen van risico’s. Opvallend was dat de regenbanden goed grip hadden en redelijk snel gereden kon worden met interesse van enkele toeschouwers maar na 2 tankjes hield ik het voor gezien. De weersberichten lijken zeer gunstig en het lijkt erg heet te gaan worden dus zal het de komende dagen erg druk gaan worden wat weer een goede griplaag op het circuit zal gaan geven. Ondertussen een oude R&B C5 met reeds 26 liter op de teller verse ceramische lagers en een nieuwe drijfstang gegeven en een nieuwe C5-Rody geprepareerd om in te lopen. Op naar de volgende dag!  Dinsdag De weersvoorspellingen waren zeer correct te noemen en probeerden we er vroeg bij te zijn. Net aangekomen en uitgepakt bleek het al aardig druk te zijn en was ik direct aan de beurt voor een trainingsessie. Wat bleek, normaal kan je op een bord jezelf voor een trainingsheat inschrijven en hadden wat rijders zichzelf op een aantal opeenvolgende heats ingeschreven om lekker door te kunnen trainen. De wedstrijdleiding nam direct maatregelen en voerde de heatindeling in zodat iedereen op zijn beurt moest wachten. Helaas 13 heats, totaal 4 sessies met 10 minuten per heat dus maar 40 minuten de tijd op een dag om wat te proberen, helaas veel te kort..... Maar ik mocht dus direct rijden dus maar de auto zo op de baan gezet, de baan was nog een beetje nat dus kon niet echt gas geven. De 2e serie wilde ik mijn verse C5-Rody een beetje gaan proberen, ik had daarvoor hem al ruim een halve liter vol gas gegeven op een zeer rijke stand om hem alvast een beetje ingelopen te krijgen. Eenmaal op de baan leek het gas zich in te houden en bleek de ontvanger accu leeg, na één heat deze dag en de 10 minuten van de dag ervoor leek dat onmogelijk, helaas dus weer niet lekker kunnen rijden. De 3e heat met volle accu’s op de baan en weer wat rondjes met de C5-Rody. Op een gegeven moment wilde die niet meer presteren en was ook niet af te regelen, weer een heat verspeeld. Wat bleek, de gasservo had toch wat vocht in zich gekregen van de dag ervoor en deed een beetje raar. Ik had gelukkig nog een dezelfde servo erbij gehaald als reserve en kon het dus vrij snel fixen. Tegelijk even een laatste motor erop gezet, deze was voorzien van een door de sponsor zelf gemaakte krukas met een geperste big-end. Deze liep best goed maar begon op een gegeven moment af te slaan en zwaar te lopen, weer een heat verspeeld. Na controle bleek het bigend losgelopen te zijn. Voor de woensdag mijn eigen oude R&B C5 geïnstalleerd waarmee ik hopelijk geen problemen verwacht en zullen we ook de nieuwe C5 verder proberen.  Woensdag Weer vroeg eruit want het rooster laat mij iedere dag om 9:10 al met mijn eerste sessie beginnen. Het beloofde een warme dag te worden dus zullen de motoren het erg zwaar krijgen. De gereviseerde C5 wilde toch wel presteren maar is toch niet vergelijkbaar met de gemiddelde motoren daar op het circuit dus de C5-Rody erop. De tweede sessie kreeg ik ook te maken met de zeer korte uitloopstrook en de betonnen afrastering wat mij een onder draagarm kostte. De wegligging leek wel beter te worden dus besloot hem zo te houden. De 3e sessie had ik ineens meer stuur, te veel maar zonder het verliezen van de achterkant. Wat bleek, de achter stabilisator was los. Dit gefixed en op naar de 4e sessie waar de Rody op zijn scherpst moest gaan draaien, helaas ook voor korte duur want weer had ik een ontmoeting met de betonnen muur waar je vol gas langs kan rijden en soms vol gas ook tegenaan. Dit keer was een houder voor de bovenste draagarm gebroken.  Donderdag De Nova2000 (een oud model motor) maar eens proberen, dat ding doet niet veel onder de huidige motoren en heeft een sterk middengebied wat je op deze baan nodig hebt gezien de vol gas kombochten. Maar het noodlot sloeg toe, de motor begon ineens vreemd te klinken en twee bochten verder een tik en dood, drijfstang gebroken. De C5-Rody er weer op maar dan wel met de koppeling van de Nova2000 welke aangepast is en daardoor beter oppakt, de motor leek verder los te komen en werd op alle gebieden steeds beter. Ook de auto begon door de steeds kleiner wordende banden steeds beter te liggen en de snelste rondetijd lag net als de dag ervoor op 16.8 In de getimed trainingen was de snelste rondetijd 15.2 gereden door een Italiaan, ongelofelijk zo snel, de snelste Nederlander Danny Leewis stond op 15.8 en de rest van de Nederlandse top zweefde rond de 16.0 en alleen de gebroeders Ermen konden sneller. De laatste heat op nieuwe banden vertrokken welke ik op 75mm had afgedraaid, helaas was de strakke wegligging hiermee weg en heb ik in de avond wat setjes op 72mm afgedraaid. Tussendoor heb ik even de tijd gehad om de voorkant van de auto van verse lagers (ceramische) en aandrijfassen te voorzien en zal morgen ook de achterkant aangepakt worden. De vrijdag zal het spektakel beginnen, eerst nog wat getimed sessies en dan de openingsceremonie waar ik nog een body verder pas moet maken. Uiteindelijk had ik in de eerste getimede sessie een 55ste tijd van de ruim 100 deelnemers.  Vrijdag De donderdagavond was besloten om de dag vroeger te beginnen maar onze teammanager kon dat niet aan ons vermelden omdat we aan de andere kant van Bamberg op de camping zaten. Dat betekende dus een verloren heat…. Nog één getimed heat te gaan maar kon niet in mijn ritme komen en maakte wat foutjes. Ook de C5 leek minder te lopen maar tegelijk met de steeds warmer wordende temperaturen werd de baan trager en ik tegelijk afgepoeierd want ik kan niet zo goed tegen de warmte. De middag was voor de openingsceremonie, er was een blik (smakelijke) cheerleaders opengebroken die de landenteams begeleiden naar een plek op het circuit. Daarna werden de nodige welkomstwoorden gedaan door de club, EFRA en de burgermeester van Bamberg en lieten de dames hun kunsten even zien waarbij menig (digitale) fotorolletje werd volgeschoten. Daarna begon de werkelijke kwalificaties, helaas ook hier kon ik niet in mijn ritme komen, crashte een achterblok en moest de dag afsluiten met een officiële slechte plaats. De avond gelijk voor de caravan aan de tafel om de achterkant onder handen te nemen. Nieuw plastic en bijna nieuwe aandrijflijn nam zoveel tijd in beslag dat we de verlichting van de auto op de tafel richtte en pas tegen middernacht klaar waren. Voor het uit elkaar trekken wel de afstelling bekeken en het was opvallend dat de auto na een week schroeven terug was naar mijn basis setup.  Zaterdag Nog 3 kwalificatiesessies te gaan maar de warmte sloeg alweer toe op mijn lichaam, de dag eindigde ook met een 5 liter frisdrank weggewerkt en weer uitgezweet. Niet alleen op mij maar ook op de baan leek de warmte toe te slaan, naar mate de dag naar de middag ging gingen de rondetijden omhoog (slechter dus). Helaas geen fatsoenlijke tijd neer kunnen zetten en stond ik op een 100e tijd en daarmee een 6e plek in de 1/128e finale. Eerst waren de mensen van de 1/256e finales aan de beurt en daarna ik. Iets grotere banden gepakt wat ook met een iets slechtere wegligging begon maar snel bijtrok. Van de 6e plek door naar een 2e en terug naar een 3e vanwege een extra pitsstop maar daarmee wel door naar de 1/64e finale. Van de 10e plek gestart en lekker rijden niet wetend op welke positie sloeg ook hier weer het noodlot toe. Vol gas het rechte stuk op ging ik iets wijd maar werd mijn auto iets opgelift door iets op de baan (mogelijk een stuk band) en kwam de muur door een onbestuurbaarheid snel dichtbij, de rechter voorkant kapot…. Ik bleek op dat moment wel 2e te liggen en dus op de goede weg voor een plek in de 1/32e finale. Mijn maat is voor de finales nog even met de koppeling en de motor bezig geweest en leek daardoor wel weer iets beter te gaan, de rondetijden gingen naar de 16.5 maar ook de dalende temperaturen aan de einde van de dag en de schaduw op de baan hielpen weer mee om snellere tijden neer te zetten en tegelijk door weer wat langer achter elkaar te rijden kon ik makkelijker in mijn ritme komen. De zondag valt er voor mij niets meer te doen, de plannen zijn om de caravan rijklaar te maken dan naar de baan te gaan om de snellere finales te bekijken en nog wat foto’s en filmpjes te schieten om daarna de kleine 700 km terug te rijden.  Zondag Eerst even lekker uitgeslapen en de caravan rijklaar gemaakt en bij de uitgang van de camping geparkeerd. Eerst nog even naar de baan gegaan waar de weinig overgebleven hollanders nog moesten rijden. Rob Kuijper en de gebr. Ermen reden tot de halve finale en stranden daar en zo dus geen Nederlanders in de finale. Nog even de start van de finale gezien en om kwart voor zes de caravan aangehaakt en vertrokken om dan om twee uur in de nacht thuis te komen.  Indruk Mja…. Ik had het al opgemerkt dat de baan kleiner was dan het op de foto’s leek maar ondanks dat het wel spectaculair en leuk rijden was ondanks de zeer grote risico om schade te rijden. Ook parkeren bij de baan bleek niet mogelijk en moest je eigenlijk alle spullen uitladen waar bij de zeer kleine werkplek amper ruimte voor was, met een beetje passen en meten lukte het wel. De wedstrijdleiding hield een strak schema maar veranderingen aan het einde van de dag kwam niet bij iedereen over omdat die al vertrokken waren. De teammanagers zou dit goed moeten afhandelen maar als die ook geen contact kan maken met de mensen aan de andere kant van Bamberg houd het op. De openingsceremonie was erg leuk en goed georganiseerd, heeft ook leuke foto’s gegeven… De kwalificaties zijn door mij slecht benut, de warmte van tot wel 36 graden had zeker enig invloed op mijn concentratie en ook lopende de heats werd de motor en koppeling steeds scherper afgesteld en begon pas in de finales op volle sterkte te lopen waar ik door de langere rijtijden en kortere pauzes merkbaar beter in mijn ritme kwam. Jammer van de crash, anders was ik nog wel hoger gekomen, een stuk vuil op de baan was niet uitzonderlijk te noemen. De catering was zeer goed, goede maaltijden op zijn Duits en altijd (!!!) gekoelde dranken ondanks het feit dat de nodige liters per minuut er doorheen ging. Een presentje vanuit de club kon er niet van af, een vorm van souvenier is vrij normaal bij dit soort evenementen maar het leek er niet van af te kunnen. Kortom, er zijn net zoveel negatieve als positieve punten te noemen en lijkt het mij dat deze accommodatie niet de juiste keuze was voor een dergelijk groot evenement vanwege de ruimte maar is er het beste van gemaakt. Geschreven door Roelof Tooms. (c) 5/2005 (c) Dit artikel is gepubliseerd op RC-Junkies.com http://www.rc-junkies.com De link naar dit artikel is: http://www.rc-junkies.com/modules/sections/index_op_viewarticle_artid_65.html |