 |
Online Radio |
 |
|
Kies je favoriete zender...
|
|
 |
|
 |
|
De 'Fair Lady', een terreinauto voor veelzijdig gebruik
Published by: Warrior of the Wasteland
, datum: Tue, 30 Mar 2004
Zoals dat ook bij boten en vliegtuigen het geval is, kan het rijden met radiobestuurde modelauto's op verschillende manieren worden beoefend. In sommige gevallen zullen aan de mogelijkheden grenzen zijn. Denk daarbij maar eens aan het aspect geluidhinder. Elektrische aandrijving is dan de oplossing of een verbrandingsmotor die heel weinig lawaai maakt (viertakt). Het rijden met een race-auto over gras is doorgaans geen groot succes. Goede racecircuits liggen ook niet voor het oprapen.
Voor veelzijdig gebruik leent een terreinauto zich veel beter. Als zo'n wagen ook nog fors van afmetingen is, niet voor elk obstakel uit de weg gaat, een stevige constructie heeft en van een goede vering is voorzien, dan worden de toepassingsmogelijkheden ineens veel groter. Elk stuk grasveld of braakliggend 'land met knobbelig oppervlak is in feite bruikbaar. De 'Fair Lady' is speciaal voor dit werk ontworpen, maar is uiteraard ook op vlakke wegen te gebruiken. Belangrijk bij het rijden over onbegaanbaar terrein is, dat de auto daarbij heel blijft en niet aan te snelle slijtage onderhevig is. In hoeverre dat met deze wagen is gelukt, komt in dit verslag tot uitdrukking.
De 'Fair Lady' werd vorig jaar door Graupner op de Europese markt gebracht. De auto wordt echter in Japan, bij de firma Kyosho, vervaardigd. De afmetingen zijn, met een lengte van 580 mm en een breedte van 270 mm, flink uit de kluiten gewassen. De wagen kan met een verbrandingsmotor, variërend van 3 tot 4 cm' cilinderinhoud, worden uitgerust.
Alle wielen zijn onafhankelijk geveerd en aan schommelarmen opgehangen. Echte hydraulische schokdempers kunnen als extra worden geleverd. Nee..., niet van die prutsdingen, maar echt goed werkende telescopische dempers, die bij het inveren snel naar binnen gaan en gedempt terug komen. De wagen wordt in een gekleurde kartonnen doos geleverd en is reeds voor een groot deel in elkaar gezet. De bouwdoos is in zoverre compleet, dat alleen nog de motor, uitlaatdemper en de radioinstallatie moet worden aangeschaft.
Verf voor de carrosserie en lijm voor het plakken van de banden op de velgen ontbreekt echter. Vooral dat laatste hoort er eigenlijk toch wel een beetje bij!
Een niet gebruikelijke 'Graupner gang van zaken' is, dat er geen inbouwmaterialen voor de radioinstallatie zijn bijgevoegd. Opzich is dat niet zo erg, want degenen die al over een ander merk besturing beschikken, zullen aan zulke spullen weinig behoefte hebben.
De bouw
De auto is in hoofdzaak uit aluminium onderdelen opgebouwd. Het chassis wordt door twee massieve aluminium balken van 12 x 12 mm gevormd. Deze balken lopen ca. 110 mm voorbij de vooras en worden aan de voorkant door een dwars gemonteerde 8 mm dikke alu. bumper bijeen gehouden. Aan de achterkant, even voor de achteras eindigen deze balken en worden daar met een afstandstuk aan elkaar bevestigd. Aan twee platen, 2,5 mm dik, die aan de balken worden gemonteerd, draaien de achterste schommelarmen en wordt de motorfundatie met de tandwielvertragingsbak bevestigd. De achterkant wordt met een beschermbeugel afgesloten, die ook als handvat kan worden gebruikt. Uiteraard wordt de voorwielophanging aan en de plastic radiodoos op deze balken bevestigd. De totale constructie is in zijn geheel stijf en sterk,... doet zeer solide aan.
De motor is achter de tandwielbak en achteras opgesteld en wijst met de krukaseind naar voren. Via een centrifugaalkoppeling wordt de energie van de motor op de tandwielen overgebracht. De reduktie van motor naar de wielen is 8,2:1. Het bakje is van spuitgietaluminium en wordt met een stalen dekseltje en een kurkpakking afgesloten. De stalen tandwielen lopen in een oliebad. De aandrijfas draait in bronzen glijlagers en is aan de buitenkant van moffen met sleuven voorzien, waarin de pennen van de kruiskoppelingen op de aandrijfassen glijden.
De vertragingsbak, met daarin de conische tandwielen is zeker niet krap bemeten. De buitenkant van de koppelingstrommel is van een transmissierem voorzien. De motor van 3-4 cm3 cilinderinhoud moet door de bouwer zelf worden aangeschaft. Bijgevoegd is wel een vliegwiel met V-groef voor een snaar of trekkoord en is aan de omtrek gekarteld om bij elektrisch starten een goede grip te geven. Op onze auto werd een HB motor gemonteerd, waarvoor de materialen voor montage en bevestiging reeds aanwezig waren. Andere merken moeten, zonder grote moeilijkheden, zijn te monteren, waarbij de koper moet opletten op de juiste conus en krukasdikte van de motor.
Bij de bouwdoos wordt een kleine demper geleverd, die reeds op het chassis is gemonteerd. Deze moet niet als de hoofddemper worden gezien, maar is meer als nademper bedoeld. Met de motor moet dus ook een geluiddemper worden aangeschaft. Met een bijgeleverd stukje slang worden beide dempers dan met elkaar verbonden. Opmerkelijk is, dat deze combinatie wel bijzonder stil is. Hoofdzakelijk is dan alleen nog het snorken van de carburateur te horen. Deze behoort uiteraard van een luchtfilter te worden voorzien. Een feit is wel, dat het motorvermogen met deze hele stille combinatie voor een groot gedeelte de uitlaatpijp uitgaat. Voortbeweging is er dan nog wel, maar de pit is zogezegd 'de straat op'! Op plaatsen, waar dat geen hinder geeft, zal er weinig behoefte bestaan beide dempers te gebruiken. Met een gewone demper is het geraas trouwens wel binnen redelijke perken te houden.
Een brandstoftank is ook in de bouwdoos aanwezig. De inhoud heb ik niet opgemeten, maar er kan een hele tijd op één vulling worden gereden. De tank moet wel met de bijgeleverde nippels worden uitgerust, maar dat is snel voor mekaar. De achterwielassen draaien elk in een flink gedimensioneerd kogellager, dat in de schommelarm van spuitgietaluminium zit opgesloten en met vier schroeven is geborgd. De afstand tussen wielas en veerarmdraaipunt bedraagt 73 mm. De schommelarm wordt in standaarduitvoering met een schroefveer afgeveerd. Het draaipunt van de arm is degelijk uitgevoerd, terwijl de belangrijke zijdelingse stijfheid dooreen eveneens scharnierende reactiestang wordt bereikt. De totale veerweg is ca. 25 mm.
De wielvelgen zijn van kunststof, waaraan de rubber ballonbanden moeten worden gelijmd. Dat lijmen moet zeer zorgvuldig geschieden, want bij het scheuren over weg of in terrein zijn de optredende krachten zeer groot. De banden worden niet met extra lucht gevuld. Volgens de fabriek moet dat wel kunnen, maar ik heb het genoemde ventiel niet kunnen vinden. Enfin, het gaat uitstekend met onze atmosferische druk. Als de banden bij het luchtdicht lijmen maar mooi concentrisch zijn, dan is er geen vuiltje aan de lucht. Het loopvlak van de achterbanden is van een grof noppenprofiel voorzien, dat veel grip heeft.
In tegenstelling met de achterwielen draaien de voorwielen in bronzen glijlagers, terwijl de loopvlakken van de banden van een lijnprofiel zijn voorzien. De voorwielophanging is een mooi stukje techniek, die uit dubbele schommelarmen bestaat. De veerweg bedraagt hier ca. 20 mm.
Radioinstallatie
De beide servo's samen met ontvanger, accu en de schakelaar vinden een plaatsje in de ruime radiodoos met afmetingen van 180 x 150 mm. Als dáár niet elk merk besturing in past, dan weet ik het niet meer! Het deksel sluit - als deze van binnenuit niet wordt tegengehouden - goed af. Bij veelvuldig gebruik in water, waarbij dat toch via de rand naar binnen zou kunnen komen, verdient het aanbeveling de ontvanger en accu in plastic te verpakken en de beide servo's hoger te monteren. Een klein gat in de bodem en het binnengekomen water drupt er wel weer uit. Het binnen komen van water door dat gaatje lijkt onwaarschijnlijk.
Carrosserie
Als verfraaiing van het geheel moet er uiteraard een jas over al dat moois worden getrokken. In ons geval naar het voorbeeld van de Datsun 'Fair Lady'. Bij het bekijken van het instructieboekje valt op dat er in Japan blijkbaar ook een echt buggymodel verkrijgbaar is. De carrosserie van de 'Fair Lady' is van lexan, een zeer sterke kunststof, gemaakt. Dit materiaal kan aan de binnenkant worden geschilderd of gespoten. Daardoor ontstaat een fraaie afwerking, die aan de buitenkant niet te beschadigen is. De bevestiging van de kap is eenvoudig van uitvoering en daardoor waren er later weinig problemen met de montage. De voorkant wordt met behulp van twee haken rond de voorste bumper gehaakt en boven op de kap met eer, moertje vastgezet.
Rij-impressie
De auto is vrij snel rijklaar te maken. Na voltooiing foto's gemaakt en toen kon het feest beginnen. Ik woon in een erg rustige straat, zodat de buurt vaak 'meegeniet'. AI spoedig snorde de 'Fair Lady' over het asfalt en stond de halve buurt toe te kijken hoe, bij mij in de tuin, de laatste afrikaantjes het loodje legden. Verbazingwekkend waar deze auto zich doorheen weet te werken. De lol was groot. Eindelijk eens geen auto, die om de haverklap moet worden geholpen, maar een die zich veelal zelf weet te redden. Nu ja, het moet ook niet te gek worden, maar in alle redelijkheid genomen heel aardig. Het absolute einde zou zijn, als er ook nog een achteruit op zat. Wie weet? Bij flinke snelheid door de straat is de koersvastheid uitstekend en trekt, door de vrij grote wielen, zich weinig aan van oneffenheden.
Onder het rijden vanaf de stoep op de rijweg springen en dan onverstoord doorrijden, is in het geheel geen punt. Uiteindelijk werd de grens bereikt en raakte de auto op volle snelheid met de iets uitstekende achterwielen de stoeprand. Daarbij brak de linker achterwielarm af. Aan alles zijn grenzen, zo ook hier. Nu is in feite een openbare weg allerminst een geschikt rijterrein. In een rustige straat gaat dat nog wel. Maar straten waar het wat drukker is, loopt men grote risico's voor anderen en eigen spullen. Pas dus op!
Soms doe ik wel eens iets aan vliegende voorwerpen. Dus de auto naar het modelvliegveld meegenomen. De beer was al spoedig los! De acceleratie was verbluffend, toen alle belemmeringen waren verdwenen. De topsnelheid is op gras zonder meer hoog te noemen. Het bochtenwerk dient dan met beleid te geschieden. Een plas in de hoek van het veld werd met een hoop stoom en gesputter 'genomen', maar doorgereden werd er!
Uiteraard werd er even een springplank gefabriceerd. Maar met een flinke snelheid valt het niet mee de auto precies over de plank te manoeuvreren. Het gaat dan ook wel eens mis en slaat daarbij soms meer keren over de kop. Vaak komt hij dan op zijn wielen terecht, sputtert wat en rijdt vrolijk weer verder! In feite lijkt zoiets opzettelijk vernielen, maar voor dergelijke situaties is deze auto werkelijk geconstrueerd. Nu is alles wel stuk te krijgen, maar gezien de bedoeling van deze terreinauto, lijkt het mij gezien de constructie volledig geslaagd. De Lexan romp heeft tot nu toe alle klappen overleefd. Wel springt de verf er aan de binnenkant op sommige plaatsen af. Aan de binnenkant bijschilderen valt aan de buitenkant niet op en is gauw gedaan. Als extra onderdeel kunnen hydraulische schokdempers worden geleverd. Bij redelijk rijgedrag gaat het best zonder. Bij extreme eisen en grote klappen van flinke hoogte is het gebruik van deze dempers aan te bevelen. Dat deze dempers inderdaad de val breken is te zien, als men de auto van een halve meter hoogte op vier wielen laat vallen. Zonder de dempers springt deze weer omhoog, maar met de dempers ligt hij onmiddellijk als een blok stil. Bij de dempers worden ook de montagematerialen meegeleverd. De bevestiging van de voorste schokdempers vind ik wat simpel, maar gaf geen aanleiding tot kritiek.
Nu heeft iedere medaille twee kanten. Zo ook deze! De topsnelheid van deze auto is vrij hoog. Het gewicht bedraagt enkele kilo's. Ik moet er niet aan denken wat er gebeurt als deze met volle snelheid tegen de benen van een toeschouwer of bestuurder botst! De klap kon wel eens harder aankomen, dan zo op het eerste gezicht lijkt. Bij het rijden op de straat, voorlangs op de stoeprand zittende kinderen, is leuk, maar denk om de benen. Het rijden met zo'n 'off the road' wagen is zonder meer spectaculair. Het lijkt mij, gezien het enthousiasme van het publiek, dat geestdriftig reageerde tijdens een vliegshow, waarbij een hele vloot van deze auto's demonstreerde, dat er een goede toekomst is weggelegd. Ook het feit dat er praktisch overal kan worden gereden, is een groot pluspunt. -
Enigszins spijtig is de in vergelijking met een stockcar vrij hoge aanschaffingsprijs. Daarvoor krijgt men dan wel een fraai stukje techniek terug wat tegen een stootje kan. Voor niets gaat de zon op! Veel plezier er mee.
Geschreven door Wil Snitjer, gepubliseerd in HB model & techniek maart 1981
|
|
|
|
